دل برنکنم زدوست تا جان ندهم

از دوست به یادگاری دردی است

که ان درد به صد درمان ندهم

اگه هستی کنارتم اگه نیستی با یادتم

تو را از بس زلالی دوس دارم

تو را از بی مثالی دوس دارم

اگرچه شاخه ای گل هم ندارم

تو را با دست خالی دوس دارم

قلب من در هر کجا خواهان توست

باشد به فدای یک نگاهت عمر منو زندگانی من

تو رفتی و نرفت چیزی از یادم

تو رفتی تازه عاشقتر شدم من

از اونی که بودم بدتر شدم من

صبح تا شب این شده کارم

که واسه چشات بیدارم

دیدگانم همه بارانی و خیس خیس است        هوای کوی یار دارم امشب

تنها ی بی تو بودن مرا پژمرد         بیا ساقی که من غم دارم امشب

با ابر دلشکسته با اسمان خسته بادرد ریشه بسته رفتن چه سود دارد

این کوهسار سنگی با باغچه های رنگی وقتی شقایقی نیست دیدن چه سود دارد

با این همه گلایه با این همه شکایت سنگ صبور اگر نیست مویه چه سود دارد

بودم به عشق باران عمری در این بیابان وقتی که دلبری نیست ماندن چه سود دارد

من کشتی تو نوح من

من زخم ام تو مرحمی

من ظلمت تو روشنی

من راهی تو موندنی

من تنها تو همدمی

من کشتی تو نوح من

من زخم ام تو مرحمی

من ظلمت تو روشنی

من راهی تو موندنی

من تنها تو همدمی

پژمرده ام بی نام تو

حاضرم پرپر شوم

در محضر دیدار تو

بخندی از لبانت گل بچینم

فقط یک ارزو دارم و ان هم

غروب چشمهایت را نبینم

دیگه سخته برات اواز بخونم

می خوام باور کنی تا زنده هستم

نمیشه باشم و پیشت نمونم

مثل تقدیر مثل قسمت مثل الماسی که هیچ کس واسه اون نذاشته قیمت

اتش سینه ی خود را با چه خاموش کنم

مطمئن باش که مهرت نرود از دل من

مگر ان روز که در خاک شود منزل من

برای اینکه اشک هایم را نبینی نشستم زیر باران گریه کردم

قان یاشیله اولدوزلاری بیربیرسایار اغلار

سن ایریلیغی خوشلادون اما گجه گوندوز

دفتر ده قلم شرح فراقون یازار اغلار

قطره قطره میچکم از چشم خود پاکم مکن

  روی گونه بوسه دارم جای خوش دارم پناه

سینه  چاکم ای بتم دیگر سیه  چاکم مکن

آرزوی گم شده   عشق   منی   ماه  منی

من که مجنون گشته ام دیوانگی را کم مکن

خم  خم  زلف  چلیپایت  مرا   کرده   به بند

ابروان  چون  کمانت  را  دمی  درهم   مکن

من که خو کردم ازاین بی میلی و بی مهریت

دیده   دریایم  ببین   قد  نحیفم   خم   مکن

بین عرب پورواله وشیداو مجنون گشته است

لحظه ای آهوی من با  ما نشین و   رم  مکن

خیس خیس است هوای کوی یـــــار دارم امشــــــــــــــــــب تنهایی بی تو بودن مرا

پــــــــــــــــــــــژمرد بیا ساقی که من غم دارم امشــــــــــــــب

ناز ان زلفی که تارش مال ماست

ناز ان چوپان که سازش مال ماست

ناز ان یاری که قلبش یاد ماست

پایم نرود هر کجا که اثر پای تو نیست

خدا داند که با چشمت هزاران قبله می شازم

ولی نفروشم تار مویش به جهانی

اگر حرفی زدم از گل تویی مفهوم و معنایش

هیچ فلسفه ای این را نمی داند که تو شایسته ی انی که عاشقت باشم

از نفست گرمی می گیرند و به امید تو زنده هستند

تو شدی یه باغ زیبا من شدم گل شقایق

زین سبب از جمله خوبان جدایت می کنم

گر جدایی هم کنی هرگز مشو غافل ز من

نا امید گر کنی می میرم اما باز هم در همان حالت که می میرم دعایت می کنم